İlk önce problemleri kaynağından çözmek lazım. Bu konuda problemler bellidir. Bir bilim adamının dediği gibi, "Bu yüzyılın en büyük keşfi, uzaya çıkmak ya da insanları kitleler halinde yok edecek silahları bulmak değil; insan beyninin işleyişini çözmek olmaktır!"
Bir sürü genç başarısızlık nehrinde boğulmakta... Bunun kaynağına inmek lazım. Elektronik aletlerin eğer kullanma kılavuzu yoksa o aletin hiçbir değeri yoktur. Bunun için beyninde kullanma kılavuzuna ihtiyacı vardır.
Mesela anneniz "mutfaktan tuzu getir!" dediğinde siz eğer bakmadan "Tuz yok!" derseniz, otomatikman sizin gözünüzle tuzluk arasına bir perde iner ve tuzluğu göremezsiniz!
Öğrenci, "Ben neye sahibim, benim bilgisayarımın hard diskine neler yüklü ve ben hangi tuşla, neleri elde ederim?" sorusunun cevabını bilmek durumunda. Her birinin formülü vardır.
Mesela çocuk kantinde oturur, siz çocuğa yaklaşıp omuzuna dokunup "koçum, senden çok şey bekliyorum. " dediğiniz zaman, bu duygusal zekadır ve çocuğun çok şey anlamasını sağlar. Bir hafta sonra çocuğun ailesinden telefon geliyor:"Hocam, siz çocuğa ne yaptınız da bu kadar çok ders çalışıyor?Masanın başında o kadar çok kalıyor ki bazen annesi zorla kaldırıyor !" deniyor. Her insanda böyle dönüm noktaları olmuştur.
Bazen bir bakış, bir dokunuş ve gülüş her şeyi değiştirebilir. Bundan sonra gönlünüzle görmeye başlarsınız.
Beynin en çok zorlandığı şey konuşmaktır. Eğer çocuk konuşabiliyor, ilk ve orta okulu bitirmişse bütün mesele bu insanla doğru ve etkili iletişim kurmaktır.
Çocuğa test mantığının kademe kademe verilmesi lazım. "Şu soruda çıkacak soruların mantığını hedefledim, şundaysa çıkmış soruların mantığını veriyorum" diye, testteki hedefinizi belirlemelisiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder